Safari na wieloryby w Skjervøy: dlaczego łodzie płyną trzy godziny na północ

Norweskie śledzie wiosenno-tarliskowe spędzają zimę w głębokich, osłoniętych wodach. Które to wody — zmieniało się w pamięci żyjących ludzi: Vestfjorden koło Lofotów w latach 80. i 90., potem Kvænangen, a w ostatnich sezonach fiordy w okolicach Skjervøy.

Wieloryby po prostu podążają za pokarmem. Humbaki i orki nie są przywiązane do miejsca; są przywiązane do źródła pożywienia, a gdy to źródło przesuwa się sto kilometrów na północ, one robią to samo.

Branża turystyczna musiała się dostosować. Operatorzy z Tromsø albo używają szybszych łodzi, wydłużają dni, albo organizują transfer drogowy na północ do portu blisko miejsca, gdzie dzieje się akcja. Dlatego rejsy na tej stronie trwają od sześciu do dwunastu godzin, choć nominalnie to ta sama atrakcja, i dlatego najdłuższy dzień to także — w dobrym sezonie — ten z największą ilością czasu spędzonego wśród zwierząt.

To także powód, dla którego nikt nie powinien rezerwować safari wielorybów na podstawie zeszłorocznych informacji. Pytaj, gdzie w tym tygodniu można spotkać zwierzęta. Każdy operator to wie, a dobrzy chętnie ci to powiedzą.

Skjervøy to czynna społeczność rybacka na wyspie Kågen, z portem, zakładem przetwórstwa rybnego i około dwoma tysiącami mieszkańców. Dopóki nie pojawiły się śledzie, nie było jej na żadnym szlaku turystycznym.

Co to oznacza w praktyce: ograniczona baza noclegowa, niewielka liczba restauracji i infrastruktura, która nie powstała z myślą o sezonie wielorybów. To także oznacza, że łodzie wypływające stąd to często lokalne jednostki obsługiwane przez ludzi, którzy przez resztę roku łowią ryby na tych wodach.

Niektórzy turyści zatrzymują się w Skjervøy na dwie noce, zamiast dojeżdżać z Tromsø, co zamienia dwunastogodzinny dzień w trzygodzinną wycieczkę łodzią. Jeśli zależy Ci na fotografii, to właśnie taki układ warto rozważyć — ale rezerwuj wcześnie, bo miejsc noclegowych jest bardzo mało.

Droga na północ z Tromsø sama w sobie jest warta zachodu: trasa E8, a potem droga wybrzeżem przez Lyngen, z Alpami Lyngen po drugiej stronie fiordu, co zimą jest jedną z najpiękniejszych tras w Norwegii.