RIB, katamaran czy hybryda: który statek na wieloryby wybrać w Tromso

Katamaran hybrydowo-elektryczny. Dziewięć godzin, ogrzewana kabina z oknami, ciepły posiłek, toaleta i górny pokład, na którym można stać. Na trasie płynie na silniku diesla, a przy zwierzętach może przełączyć się na baterie, więc ostatnie podejście jest ciche. To najczęściej rezerwowany safari w tej niszy z dużą przewagą, co samo w sobie jest powodem, by go rozważyć.

Szybki katamaran. Osiem godzin, te same udogodnienia i szybszy kadłub. To znaczy więcej, niż się wydaje: gdy śledzie są trzy godziny na północ, godzina zaoszczędzona w każdą stronę to dwie dodatkowe godziny wśród wielorybów. 3772 recenzje przy ocenie 4,6.

Sztywna łódź pneumatyczna (RIB). Kilkanaście osób, kombinezon wypornościowy, siodełko, na którym siedzisz okrakiem, i żadnego schronienia. Płynie tam, gdzie są ryby, wliczając dwunastogodzinne dni z Skjervøy. Jesteś metr nad wodą: gdy orka wynurzy się obok łodzi, jesteś na jej poziomie oczu, a nie cztery metry nad nią. Nie ma toalety, kabiny, kawy ani miejsca, gdzie można się ogrzać.

Ludzie zakładają, że RIB to trudniejsza przejażdżka dla wrażliwego żołądka, ale zwykle jest odwrotnie: lekka łódź pneumatyczna unosi się nad krótką falą, zamiast się przez nią toczyć, a ty jesteś na zewnątrz, w świeżym powietrzu, patrząc na horyzont.

Każdy pasażer RIB-a nosi tu jednoczęściowy kombinezon wypornościowy: ocieplony, wiatroszczelny, w dużej mierze wodoodporny, z wbudowaną wyporną pianką. Zakłada się go na własne ubranie przy kei i to dzięki niemu dwunastogodzinny rejs otwartą łodzią w arktyczną zimę jest czymś normalnym w ofercie.

Blokuje wiatr, który w grudniu przy dwudziestu węzłach jest głównym wrogiem. Odpycha bryzę. A gdyby doszło do najgorszego — utrzymuje na wodzie i spowalnia utratę ciepła, dlatego załogi nalegają, aby zamek był zapięty do samej góry, nawet gdy na pontonie jest ci ciepło.

Czego nie osłania, to głowa, dłonie i twarz. Dopasowana czapka, która nie zleci, rękawiczki, w których da się obsługiwać aparat, i coś na dolną część twarzy w chłodny dzień — to różnica między sześcioma dobrymi godzinami a dwiema.

Założenie go zajmuje kilka minut i wygląda komicznie. Wszyscy wyglądają tak samo, nikt nie prezentuje się dobrze na zdjęciach, a śmieszność mija mniej więcej po czterech minutach rejsu na północ.